--> - مسرفاً ، وقوله تعالى : « فَلا يُسْرِفْ في الْقَتْلِ » لم يكن شيئاً يكون سرفاً . ثمّ قال أبو عبداللَّه : يقتل واللَّه ذراري قتلة الحسين بفعال آبائها . » ابوعبداللَّه عليه السلام مىفرمايد : « خونخواه آل محمد ووَلىّ دم حسين عليه السلام ، قائم آل محمد است . گاهى كه خروج مىكند ، ذريهء قاتلان حسين را با تيغ درمىگذراند . واگر مردم روى زمين را به جمله گردن زند ، اسراف در قتل نكرده باشد . واين كه خداوند مىفرمايد : « فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ » ، [ يعنى : ] اسرافى در قتل ذريهء قاتلان حسين واقع نتواند شد . چه آفرينش جمله با خونبهاى حسين به يك ميزان مىرود . » آن گاه ابوعبداللَّه عليه السلام فرمود : « سوگند با خداى ، قائم آل محمد با تيغ درمىگذراند ذريهء قتلهء حسين را به كيفر كردار پدران ايشان . » سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 4 / 119 - 120 در علل الشرائع وعيون أخبار الرضا عليه السلام از هروى مروى است مىگويد : در حضرت رضا عليه السلام عرض كردم : يا ابن رسول اللَّه ! چه مىفرمائيد ؟ در اين حديث كه صادق آل محمد عليه السلام مىفرمايد : إنّهُ قالَ : إذا خَرَجَ القائِمُ ، قَتَلَ ذَراريَ قَتَلَة الحُسَيْنِ بِفِعالِ آبائِها . فقال : هُوَ كذلِكَ ، فقُلْتُ وقَوْل اللَّه تعالى : « ولا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » ، ما معناه ؟ حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : « گاهى كه قائم آل محمد عليه السلام خروج كند ، هر كه از پشت وپروز 1 قاتلان حسين در روى زمين باشد ، به كيفر كردار پدران ايشان به قتل رساند . » راوي عرض كرد : « معنى اين آيهء مباركه چيست كه خداوند مىفرمايد : « ولا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » ؟ كسى را از جرم وجريرت ديگر كس باز پرس نكنند وجنايت زيد را بر عمرو نبندند . اين چگونه با عدل واقتصاد خداوند راست آيد ؟ » قال : صَدَقَ اللَّهُ في أقْوالِهِ ، ولكِنْ ذَرارِي قَتَلَةِ الحُسَينِ يَرْضَوْنَ بِفِعالِ آبائِهِمْ ويَفْتَخِرُونَ بِها ، وَمَنْ رَضِيَ شَيْئاً كانَ كَمَنْ أتاهُ ، وَلَوْ أنّ رَجُلًا قُتِلَ بالمَشْرِقِ فَرَضِيَ بِقَتْلِهِ رَجُلٌ بالمَغْرِبِ ، لكانَ الرّاضي عِنْدَ اللَّهِ شَريكَ القاتِلِ ، وإنّما يَقْتُلُهُمُ القائِمُ إذا خَرَجَ ، لَرِضاهُمْ بِفِعْلِ آبائِهِمْ . قالَ قُلْتُ له : بأيِّ شَيءٍ يَبْدءُ القائِمُ مِنْكُمْ إذا قامَ ؟ قالَ : يَبْدءُ بِبَني شَيْبَةَ لأنّهُمْ سُرّاقُ بَيْتِ اللَّهِ عَزّ وجَلّ . آن حضرت فرمود : « خداوند در جميع أقوال خود سخن به صدق فرمود ، لكن ذريهء قتلهء حسين از آن خبث فطرت ودناست طبيعت كه در سرشت ونهاد ايشان از مبتدأ تا منتها سير كرده ، رضا مىدهند به كردار پدران بر گذشتهء خويش ومفتخر ومباهى اند به افعال ايشان ، وكسى كه رضا مىدهد به امرى چنان است كه خود عامل آن امر است ، اگر مردى در مشرق كشته شود ودر مغرب مردى از كشتن أو شاد گردد ، در نزد خداوند شريك قاتل خواهد بود ، همانا مىكشد قائم آل محمد ذريهء قتلهء حسين عليه السلام را به كيفر رضاى ايشان به فعل آباى ايشان . » اين وقت راوي عرض كرد : « يا ابن رسول اللَّه ! حضرت قائم عليه السلام ابتدأ به قتل كدام قبيله مىفرمايد ؟ » -